Í umræðunni síðustu misseri hefur hugtakið matvælaöryggi borið oft á góma, sumir vilja meina að það sé ein aðalástæðan fyrir því að styrkja innlenda framleiðslu. En hver er stærsta ógnin við matvælaöryggi íslendinga?
Það er ljóst að það þyrfti allnokkuð að ganga á til þess að íslendingar myndu svelta. Til þess þyrfti að koma algjört stopp á innflutning í landið svo mánuðum skipti. Vissulega gætu skollið á Skaftareldar aftur eða stríð af þeirri stærðargráðu að innflutningur myndi vera erfiður. En líkurnar á því eru sem betur fer hverfandi (til skamms tíma litið).
Til að byrja með vil ég óska útgefendum fagtímaritsins Freyju til hamingju með fyrsta tölublaðið. Þörfin fyrir slíkt rit var orðin talsverð og ljóst að þarna er komin góð leið fyrir fræðimenn og ráðunauta að miðla fróðleik til bænda sem annarra lesenda.
Hver er sinnar gæfu smiður! Þetta orðtæki höfum við öll heyrt oftar en við höfum tölu á. Öll vitum við líka hvað þetta merkir og gerum okkur að einhverju leiti grein fyrir því að líklega er að minnsta kosti einhver sannleikur falinn þessum orðum.