Samtök ungra bænda vilja lýsa eindreginni ánægju með þá viljayfirlýsingu sem nú hefur verið gerð milli Bændasamtaka Íslands, Landssambands kúabænda og Sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra, þess efnis að komið verði á nýliðunarstuðningi í mjólkurframleiðslu á Íslandi. Stuðningur við nýliðun í landbúnaði hefur verið eitt af helstu stefnumálum Samtaka ungra bænda frá stofnun samtakanna og hafa ungir bændur haldið á lofti nauðsyn þess að huga að eðlilegri nýliðun og aðgengi inn í atvinnugreinina fyrir ungt fólk, enda sé slíkt forsenda fyrir framtíð landbúnaðar á Íslandi. Gert er ráð fyrir stuðningi við nýliðun í landbúnaði í samstarfsyfirlýsingu ríkisstjórnarflokkanna og jafnframt er kveðið á um slíkt í gildandi búvörusamningi. Það er því fagnaðarefni að forsvarsmenn landbúnaðarins og kúabænda hafi stigið fyrsta skrefið í þessa átt ásamt sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra sem fulltrúa stjórnvalda. Samtök ungra bænda vilja lýsa sérstöku þakklæti til Jóns Bjarnasonar sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra sem hefur á sinni ráðherratíð ávallt sýnt málefnum ungs fólks í landbúnaði mikinn skilning og hlustað á þeirra sjónarmið. Landbúnaður er forsenda atvinnu og búsetu víða á landsbyggðinni og öflugur landbúnaður til framtíðar byggir á því að ungt og vel menntað fólk komi til starfa í greininni. Sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra sýnir í verki að hann hefur skilning á mikilvægi landbúnaðarins í atvinnusköpun á landsbyggðinni og verðmætasköpun þjóðarbúsins. Ein frægasta persóna bókmenntasögunnar komst að þeirri niðurstöðu að það væri mikilvægt að rækta garðinn sinn og það er ánægjulegt að sjá í verki að sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra hefur komist að sömu niðurstöðu. Færi betur á því að aðrir ráðherrar ríkisstjórnarinnar færu að hans dæmi og einbeittu sér að því að byggja upp innviði íslensks samfélags til framtíðar.

Framkvæmdastjóri Landsambands kúabænda ritaði fyrir skömmu pistil á naut.is þar sem gerð er grein fyrir helstu niðurstöðum afkvæmadóms nautaárgangs 2005 og nýjum nautum sem tekin verða til notkunar, sem og nýjum nautsfeðrum. Einnig fjallaði hann örlítið um ætterni þeirra nauta sem valin hafa verið til notkunar sem nautsfeður og niðurstöður athugunar Þorvaldar Kristjánssonar á þróun skyldleikaræktar og virkri stofnstærð í íslenska kúastofninum. Í ljósi þessara skrifa framkvæmdastjórans tel ég rétt að fara yfir nokkur atriði sem ekki koma fram í umræddum pistli en verða að teljast afar mikilvæg í þessu samhengi og umræðunni um það hvernig halda skuli á málum í framhaldinu.